خانه » اجتماعی » طنز روز- گنه کرد در بلخ آهنگری / به شوشتر زدند گردن مسگری

طنز روز- گنه کرد در بلخ آهنگری / به شوشتر زدند گردن مسگری

پیوند ثابت http://khabarparsi.ir/?p=6038

خبر پارسی– حکایت گنه کرد در بلخ آنگری به شوشتر زدند گردن مسگری حکایت این روزهای وزیر علوم دولت روحانی یعنی دکتر فرجی دانا است.طنز علیرضا زیلوچی را در این رابطه می خوانیم:

توضیح لغوی:

گنه: کار ناپسند، کار که وقتی صدایش دربیاید خیلی بد و مذموم است، هر نوع اقدامی در تاریخ معاصر ایران که عدد ۳۰۰۰ در آن دیده شود.

کرد: انجام داد، در اینجا «به فنا داد« هم معنی شده

در: مکان هندسی بخشی از غشاء اتاق یا ساختمان که از آن وارد و خارج می شوند و پنجره یا تونل هم نیست!

بلخ: کنایه از دولت پیشین، به شهری در ایران قدیم که دیگر در ایران نیست نیز گفته اند.

آهنگری: کارخانه ذوب آهن و فولاد قدیم، استعاره از برخی مسئولین که معلوم نیست کارشان چه ربطی به آهن دارد؟!

« / » : ممیز، جدا کننده، کسی که در ممیزی کار می کند، سانسورچی، کسی که زیاد از حد صحنه آهسته پخش می کند.

به: نام میوه ای که از آن مربا درست می کنند، در اینجا بخاطر به تنگ آمدن شاعر بجای «در» به کار رفته است.

شوشتر: وضعیت شهر شوش پس از باران های شدید فصلی و عدم رسیدگی مسئولین، کنایه از دولت حال حاضر

زدند: اعمال قانون کردند، به شکل فیزیکی به راه راست هدایت کردند، در مورد دانشجویان بیشتر کاربرد دارد، در موقع استعمال کیسه آب یخ، قرص مسکن، بتادین، بانداژ و دیگر محتویات جعبه کمک های اولیه توصیه می شود.

گردن: محل جدا کردن سر از تن، محل بستن طناب مجازات، جایی که برای خفه کردن باید فشار داد (مشتقات: از این محل ببرید، از این محل فشار دهید)، جایی که گلو و تارهای صوتی در آن است و صدا از آن درمی آید و بنابراین باید خفه شود، قسمتی از بدن که در مورد عده ای خیلی کلفت است.

مسگری: استعاره از برخی دیگر از مسئولین که معلوم نیست کارشان چه ربطی به مس دارد؟!

توضیح تحلیلی:

شاعر در اینجا به بیان مسئله ای می پردازد که دیگران هم به آن پرداخته اند و در نتیجه آن، برخی هم به آن «دیگران» پرداخته اند و بنابراین شاعر بخاطر اینکه به او هم پرداخته نشود و شعرش از ارشاد مجوز بگیرد و چاپ شود، به صنعت کنایه و استعاره (همان سانسور خودمان!) روی آورده است و به شکل بالا و در سبکی کلاسیک شعرش را چاپ و منتشر کرده است. مفسران می گویند شعر اصلی به سبک «شعر خیلی نو» و سنت شکنانه و بدون هیچ گونه وزن عروضی و قافیه سروده شده است و متن اصلی آن احتمالا یکی از دو بیت زیر است:

۳۰۰۰ بورسیه غیرقانونی دکتری داد در دولت قبلی وزارت خانه ای / به دولت جدید استیضاح کردند وزیر علومی

و یا

۳۰۰۰ میلیارد بالا کشید در دولت قبل شخصی / به دولت جدید دلواپس شدند عده ای

البته شایان ذکر است که معنی دیگری هم برای این شعر آمده است ک به دلیل آنکه بیش از این به ما پرداخته نشود، از گفتن آنها صرف نظر می کنیم. خواننده مشتاق خود می تواند به هر پدیده مشابهی شامل عدد ۳۰۰۰ فکر کند!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

bigtheme