معاون فرهنگی و رسانه ای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با احمد ارشاد؛ که فراتر از یک خوشنویس، و معمار خط است و با رمزگشایی از جادوی قلم؛ هنر خوشنویسی را در کتاب؛ نظاممند کرده تا سالها تجربهاش، در پژوهش و نویسندگی راهنمای نسلهای آینده شود، در دیداری صمیمی به گفتگو نشست.
به گزارش خبرپارسی، جمشید رضایی در ادامه سلسله دیدارهای فرهنگی با چهرههای اثرگذار ادب فارس، به همراه جمعی از اهالی فرهنگ و هنر از جمله فرهاد ارشاد هنرمند عرصه هنرهای نمایشی و نویسندگی به منزل استاد “احمد ارشاد”؛ خوشنویس، گرافیست، پژوهشگر و نویسنده پیشکسوت رفت و در این نشست صمیمی گفت: در حالی که هنر خط همواره با نگاهی شهودی و تجربی آموزش داده میشد، اکنون نام “احمد ارشاد” با انجام مراحل تحقیق و پژوهشی که وی در یادگیری این هنر به کار برده، توانسته روشهای آموزشی را به یک «متد علمی و کتابی» تبدیل کرده و اکنون، مسیر خوشنویسی را برای نسلهای آینده هموارتر داشته است.
وی با اشاره به جایگاه استادان و پیشکسوتان فرهنگ و هنر گفت: خانه این بزرگان، فقط یک خانه نیست؛ بخشی از حافظه فرهنگی فارس است و حضور در کنار آنان، ادای احترام به سالها تلاش بیوقفه برای اعتلای فرهنگ این سرزمین می باشد.
جمشید رضایی در این بخش از سخنان خود با تأکید بر ارزش این میراث آموزشی گفت: آنچه استاد ارشاد انجام داده، فقط خلق اثر نیست؛ او برای آموزش هنر، روش ساخته و این یعنی ماندگارترین شکل اثرگذاری. چنین چهرههایی سرمایههای واقعی فرهنگ فارساند.
در دیدار اخیر معاون فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس با احمد ارشاد، فقط یک عیادت ساده نبود؛ روایتی از احترام به پیشکسوتان، پاسداشت حافظه فرهنگی و تکریم سالها تلاش هنری بود.
به گفتهی رضایی: چهرههایی چون احمد ارشاد، نهتنها بخشی از تاریخ هنر فارساند، بلکه با آثار، آموزشها و پژوهشهای خود، نسلهای تازه را نیز به مسیر آفرینش و اندیشه پیوند زدهاند.
وی در ادامه این شخصیت ادبی را از آن دست هنرمندانی دانست که رد پایش در آموزش، گرافیک، خوشنویسی و پژوهش، همچنان زنده و اثرگذار است؛ نامی که با احترام باید از او یاد کرد و تجربهاش را سرمایهای برای آینده فرهنگ این سرزمین دانست.
احمد ارشاد در مهرماه ۱۳۱۶ در نیریز فارس چشم به جهان گشود. وی از همان سالهای کودکی و نوجوانی، در فضای خانه پدربزرگ و در میان کتابهای خطی و نقاشیهای دیواری، با هنر انس گرفت. به گفته وی، نخستین جرقههای علاقهاش به هنر را از معلم کلاس سوم خود، زندهیاد اسماعیل دانشور، گرفت؛ معلمی که هم خوشخط بود و هم دستی در نقاشی داشت.
آنگاه در سال ۱۳۳۴، پس از گذراندن دانشسرای مقدماتی در شیراز، وارد عرصه آموزش شد و به برازجان رفت. همانجا بود که در کنار زندهیاد کاظم احمدی، به کار نقاشی و عکاسی پرداخت و نخستین نمایشگاه خود را نیز با همکاری او و یکی از شاگردانش، جهانبار عشایری، برپا کرد.
ارشاد در سال ۱۳۴۳ به شیراز بازگشت و سه سال بعد، در محضر استاد غلامحسین صابر، نقاشی را بهصورت جدیتر دنبال کرد. آشنایی با کلاسهای تئوری هنر، وی را به سمت گرافیک سوق داد و نخستین نشانه طراحیشدهاش در سال ۱۳۴۸ برای دبستان گلزار کودک به چاپ رسید؛ اثری که آغاز راهی تازه در فعالیتهای هنری او بود.
سال ۱۳۵۰، احمد ارشاد برای ادامه آموزش به انستیتو هنر تهران اعزام شد و در آنجا با استادان برجسته رشتههای مختلف هنری همکاری و آموزش دید. پس از بازگشت به شیراز در سال ۱۳۵۲، فعالیت خود را بهعنوان مربی پرورشی و مسئول برنامههای هنری فوقبرنامه ادامه داد.
این طراح و خوشنویس؛ در سالهای بعد با آثار مرتضی ممیز و جریان نوین گرافیک ایران آشنا شد و در نمایشگاه «۵۰ سال گرافیک ایران» نیز حضور داشت. پس از انقلاب اسلامی نیز در جایگاه دبیر هنر و سرگروه آموزشی هنر به فعالیت خود ادامه داد و نقش مهمی در آموزش و هدایت نسلهای تازه هنرمندان ایفا کرد و در سال ۱۳۸۳ نیز در نمایشگاه بزرگداشت مرتضی ممیز شرکت کرد؛ حضوری که نشان از پیوند مستمر او با جریانهای جدی و اثرگذار هنر معاصر داشت.
از ویژگیهای مهم کارنامه احمد ارشاد، توجه ویژه او به «خط ریز» و شیوه آموزش آن از نخستین سالهای معلمی است. وی برای این بخش از هنر، روشی منسجم و قانونمند تدوین کرد؛ روشی که سالها در آموزش معلمان و دانشآموزان به کار گرفته شد و اکنون نیز بهصورت کتاب منتشر شده است.
احمد ارشاد در سال گذشته، کتاب «خاطرات سفر اروپا» را منتشر کرد و اکنون نیز چندین اثر تازه از او در دست آمادهسازی است؛ از جمله نشانهها، طرحهای مدال، طرح جلد کتاب و کارهای اپتیک رنگی که بهزودی منتشر خواهند شد.
بخش مهمی از فعالیتهای او نیز به آمادهسازی و تدوین کتاب اختصاص دارد؛ حوزهای که به گفته نزدیکانش، بخش عمدهای از وقت و انرژی او را به خود مشغول میکند. آثار این پژوهشگر و نویسنده نیز تاکنون توسط علی محمدی، انتشارات تختجمشید و مهسا عمادی به چاپ رسیده است.
