خانه » اخبار ویژه » گلایه ­ای از نمایندگانی که قرار بود امیدِ شیراز در مجلس باشند

گلایه ­ای از نمایندگانی که قرار بود امیدِ شیراز در مجلس باشند

پیوند ثابت http://khabarparsi.ir/?p=14353

خبر پارسی – سیدسبحان تقوی: هفته هاست نام ٢ و شاید هم ٣ نفر از از ۴ نماینده شهرمان، حتی در میان غیرسیاسی­ترین خبرهای پیشامدِ روز و هفته و ماه نیست؛ تا چه رسد به آنکه بدنه­  اجتماعی همراه و غیرهمراه – که برخلاف خیال این عزیزان، اگر چیزی نگوید و ننویسد هم، مدام در کارِ رصد و بررسی و مقایسه ست – تأثیر ملموس تصمیم ­سازی­ ها و عملکرد نمایندگان­شان را بر زندگی جاری خود و آنچه در اطراف می­ گذرد حس کنند و تغییر مطلوبی بیابند در وضعیت آنچه امروز هست و دیروز نبود.

شاید اگر نسل پیش از ما جوانان امروز، که جوانان دیروز بودند، از برخی رفتارهای ناصواب سیاستمدارانِ منتخب آن روزها در آن ٨ سال خوشِ اصلاحات می ­نوشتند و کژی­ های آن ایامِ مجلس و کاستی­ های آن روزهای دولت و ضعف­ های شورای شهری که همه همراهمان بود را با همت بیشتر نقد می ­کردند، به بعضی از آن ناکامی ­های دررسیده نمی ­رسیدیم و چه بسا اگر حتی در همین ۴سال نخستِ استقرار روحانی و دولتش – با درک تمام محدودیت­ ها و سختی ­ها و فشارها – به جای انفعال و همراهی بی ­دغدغه، قدری جدی­تر کار و بارِ دولت و دولتیان را نظاره می­ کردیم و در نقدش می­ گفتیم و به هوای اصلاحش می­ نوشتیم، به برخی وادادگی­ های امروزِ دولت به رقیب که آه بسیاری­مان را بلند کرده نمی ­رسیدیم.

دموکراسی و صندوق رأی چهره­ های دیگر هم دارد. ما که تجربه انتخابات شوراهای شهر و روستای دوم و مجلس هفتم را – که البته تیغ تیز استصواب در آن پرتأثیر بود – از سر گذرانده ­ایم، خوب می ­دانیم و باید بدانیم که میوه­ ی هر انتخاباتی به شیرینی “دوم خرداد” نبود، همانگونه که تلخکامی “سوم تیر” از پسِ آن رسید. مبادا شیرینی انتخابات اسفند ٩۴ و اردی­بهشت ٩۵ شیراز که ثمره­اش حضور نمایندگان امروزمان در بهارستان شد، به تلخی پیروزی نابهنگام مثلث پاک­ فطرت­ ها و جعفر قادری یا چیزی شبیه این در انتخابات مجلس ٩٨ برسد و کمرِ پایگاه اجتماعی اصلاح­ طلبان در این شهر، که پس از مصائب ٨ سال زعامت اصولگرایان در دولت و شورا و مجلس، دوباره قدری قد راست کرده، دو نیم شود.

نمایندگان امروز شهرمان در بهارستان، که با تکیه بر اعتماد عمومی شهروندان به یک جریان سیاسی و اتکا به این سرمایه اجتماعی ارزشمند، برای یک دوره ۴ساله به مجلس رفته­اند دریافته ­اند که به چشم بر هم زدنی قریب ٢ سال از عمر حضورشان در این مجلس گذشت و این یعنی از آن سرمایه اجتماعی پربها، در پیش چشم های نگران ما به ایشان و عملکردشان به سهمِ ٢ سال خرج شد و تنها نیمی از آنچه بود مانده، تا هم کاستی ها و کم­ کاری­ های این ٢ سال را جبران کنند و هم پاسخ به خواسته­ ها و عمل به وعده­ هایشان را پی بگیرند؟

آنچه تا امروز دیده­ ایم، جز در برخی موارد کلان – مثل حمایت از دولت و رأی به بعضی وزرای پیشنهادی – که صد البته جای شکر دارد و باید قدر دانسته شود و یا بعضی موضع ­گیری­ های ملی – آنهم بیشتر از سوی یکی از این نمایندگان که گاهی نیز می­ رود که به مرز نوعی پوپولیسم برسد –  انفعال و افتادن در دام روزمرگی ­های جاری بوده است؛ بی ­آنکه طرحی جدی و راهبردی و با تکیه بر نظر مشاوران کارآزموده و دلسوز برای این شهر، آغاز و به پایانی مطلوب برسد تا ما جوان­ترها با صد شوق و شکر، منفعت و خیر آن برای مردم این شهر و استان را برای هم بگوییم و بازگوییم.

قرار بود نمایندگان امید در کنار هم، امید شیراز در مجلس باشند و من همچنان خوش­بینم که طعن برخی منتقدان و رقیبان که مدعی اند “نمایندگان لیست امید این شهر در چمبره ­ی دوستان و حلقه­ ی تنگ آشنایان گرفتار شده اند” نه از روی خیرخواهی و دلسوزی، که از سرِ عداوت و کینه­ توزی ست؛ با این همه از روی انصاف می­ پرسم: در این ٢ سالِ رفته، کدام حلقه مداوم و جلسه مستمری – نه برای دلخوش کردن هواداران و انجام رسومِ معمول که در نهایت به جلسه ­ای گپ و گفت ختم می­ شود – با پیش­قدمی نمایندگان و اطرافیان و به خواست ایشان، مثلا برای ارتباط مؤثر با دانشگاه و انجمن های دانشجویی، نهادهای مدنی و مردمی و سایر گروه­ ها تشکیل شد تا راهی شود برای انتقال دغدغه ­ها و بیان خواسته­ ها، و بستری گردد برای پیگیری­ ها و حصول نتایج؟ و یا سرنوشت تیم ­های چند نفره مشاوران نمایندگان چه شد و برون­دادش چه بود و کدام گره را از کلافِ هزارمشکل این شهر و زندگی مردمش باز کرد؟

امروز باید کاری کرد که دیگر فرصتی برای فرصت­ سوزی نمانده است! مبادا توجیه آنکه ردّ صلاحیت بی­امان کاندیداهای مطلوب، قناعت ما به عبور از ایده­آل هایمان را موجب شد، توجیهی شود برای آسوده­ خیالی و کم­ کاری امروز ما.

از شورای محترم هماهنگی اصلاح­ طلبان، که مجمعی از تصمیم­ گیران احزاب اصلاح­ طلب این شهر و استان است و ترکیب لیست امید دیروز و جمع نمایندگان امروز شیراز در مجلس، میوه ­ی انتخاب و برگزینش آنهاست باید خواست تا با حفظ اتحاد و همدلی با نمایندگان و پرهیز از جنجال و بیرونی شدنِ تفاوت­ ها و اختلاف ­ها – که مطلوب رقیب است –  با نگاهی منتقدانه اما از سرِ انصاف در کارنامه این ٢ سال نمایندگان نظر کنند و حاصل داوری­شان را در اختیار نمایندگان و مشاوران­شان قرار دهند و اگر کارگر نیافتاد بی­ واهمه از زید و امر، در اختیار افکار عمومی بگذارند؛ که اگر جز این باشد، انتظار اعتماد دوباره شهروندان شیراز و ساکنان فارس به انتخاب و معرفی ایشان در انتخابات آتی انتظاری بیهوده ست.

انتظار پاسخگویی امروز از احزاب اصلاح­ طلب و شورای هماهنگی، معلول توجیه دیروز این شورا و احزاب عضو آن است. امروز از اینان انتظار پاسخگویی نسبت به عملکرد نمایندگان لیست امید را داریم، چراکه روز انتخابات ایشان توجیه­ گر بدنه اجتماعی برای رأی به ۴ کاندیدای معرفی شده از سوی خود بودند.

القصه؛ دو سال از آنچه بود، گذشت و دو سال دیگر باز صابون آزمون به تنمان خواهد خورد و کارزار پیش­رو از آنچه از سر گذراندیم سخت ­تر خواهد بود. “غنیمتی شمر ای شمع، وصل پروانه / که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند”

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

bigtheme